Tijdschrift voor de politie

 Sinds de uitvoering van het onderzoek 'Diversiteit in het opsporingsproces'¹ waarop het artikel van Jochoms en Boekhout is gebaseerd, zijn verschillende activiteiten in gang gezet. Bij deze activiteiten vormen vier “sporen” het uitgangspunt.Zo zijn de activiteiten allereerst gericht op het nut en de noodzaak van de inzet van hoger geschoolden in de opsporing. Zoals uit het onderzoek blijkt, is het ‘’verhaal’’ rond de inhoudsvolle inzet van hoger geschoolden in de opsporing niet bij alle actoren bekend en doorleeft.

De inhoudsvolle inzet van recherchekundigen biedt de politieorganisatie meer mogelijkheden om te anticiperen op de veranderde criminaliteit en complexere opsporingsvraagstukken. Zo is er in samenwerking met de Board Opsporing een netwerkbijeenkomst georganiseerd met tactisch leidinggevenden in de opsporing over dit onderwerp. Als eerste stap daarin is de nota “Kwalitatieve en kwantitatieve inzet recherchekundigen”opgesteld i.s.m. de Politieacademie. In deze nota staat de bedoeling van de inzet van hoger opgeleiden beschreven. Er zijn communicatieactiviteiten ingezet om deze boodschap onder de aandacht te brengen.

Netwerkend rechercheren is een tweede katalysator om hoger opgeleiden succesvol in te zetten binnen de opsporing. In de leeromgeving die zij heeft ingericht, concentreert CVO zich samen met de korpsen dan ook (onder andere) op de meerwaarde van de recherchekundigen voor de uitvoering van opsporingsonderzoekendoor hun aanpak en invalshoeken.Voorbeelden uit het werkveld laten zien dat thema’s zoals hennep en mensenhandel inventief als fenomeen kunnen worden aangepakt, mede dankzij de input van recherchekundigen. Het aansturen van divers samengestelde teams speelt hierbij een belangrijke rol. Het belang van het samenspel tussen recherchekundigen en andere recherchecollega’s wordt hierbij benadrukt, waarbij de kracht schuilt in de versterking van elkaars kennis en kwaliteiten.

Vakmanschap is een derde pijler waarop de activiteiten vanuit CVO zijn gericht. Zo wordt het “alumni netwerk van recherchekundigen” geprofessionaliseerd. Zij organiseren bijeenkomsten gericht op het vakmanschap van recherchekundigen en leidinggevenden binnen de opsporing. Ook vinden de recherchekundigen elkaar in hun vak via social media door de inzet van Yammer.

Tenslotte speelt leiderschap een sleutelrol in dit traject. Er worden dan ook bijeenkomsten georganiseerd om leidinggevenden de mogelijkheid te bieden om ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren. Ook voor specifieke dilemma’s is ruimte in de leeromgeving. Het vinden van de balans tussen de reguliere werkzaamheden en de tijdsinvestering die een andere wijze van opsporen vraagt, is daar een voorbeeld van.

Dergelijke activiteiten zijn de afgelopen periode gestart en vragen om een structurele inbedding en uitrol. Succesverhalen vanuit de korpsen geven aanleiding tot een bredere implementatie van hun “goodpractices”. En ook de dilemma’s en de worstelingen die hiermee gepaard gaan, hebben een meerwaarde, vanwege het leereffect dat breed wordt gedeeld. Het realiseren van een noodzakelijke kwaliteitsverbetering in de opsporing is bij deze initiatieven te allen tijde het doel.²