Tijdschrift voor de politie

Het is niet vaak zo dat de omslagtekst van een boek in feite al de samenvatting is. Vaak staat er net voldoende op om de interesse te wekken, eventueel aangevuld met aanbevelingen van anderen of een korte omschrijving van de auteur. In dit geval is de omslagtekst voldoende om kennis te nemen van de essentie van de bevindingen én dus ook de aanbevelingen uit het onderzoek.

Laten we hopen dat dit een bewuste keuze is geweest, want het past uitstekend bij een van de doelstellingen van Politie & Wetenschap: het stimuleren van daadwerkelijke benutting van kennisontwikkeling in de (politie-)praktijk, beleid en opleiding. Dat daadwerkelijk benutten lukt het best als de boodschap simpel en uitvoerbaar is. En dat blijkt zo te zijn.

Om dan maar direct met die boodschap in huis te vallen: Inbraakpreventie helpt. Heel goed zelfs. Als het maar niet afhankelijk is van de inzet van de bewoner zelf! Dan gebeurt er namelijk niets, hoe fanatiek en goed de gevoerde publiciteitscampagne ook is. Met name de collectieve aanpak van woningen (bij voorkeur nog tijdens de bouw) zorgt voor resultaat.

Deze conclusies worden gestaafd: de meeste pagina’s in het boek bestaan uit de verantwoording van het onderzoek, de gebruikte gegevens en de gehanteerde aanpak. Het is zeer leesbaar geschreven en helder geïllustreerd met tabellen, diagrammen en grafieken. De analyse is gebaseerd op vele kwantitatieve gegevens. De auteur ontkomt bij de kosten-batenanalyse van het Bouwbesluit 1999 dan ook niet aan het gebruik van een statistisch model. Het zal niet voor iedere lezer even relevant zijn om dit tot in detail te volgen. Toch is het prettig dat de bevindingen uit deze analyse ook voor niet-statistici goed te volgen zijn.

De bevindingen kunnen u bekend voorkomen: de resultaten van het onderzoek zijn halverwege januari 2010 door de media aangestipt. De media namen vooral de kop van het toenmalige persbericht over:’betere beveiliging nieuwbouwwoningen voorkomt 10.000 inbraken’. Op basis van het onderzoeksrapport zou dat nu niet de conclusie zijn die ik zomaar zou willen overnemen. Wél toont Vollaard duidelijk aan dat sinds de invoering van (de maatregelen van) het Bouwbesluit 1999 de betreffende woningen minder vaak getroffen worden door inbraak dan voorheen. Qua boekbespreking zou het hier kunnen eindigen: goed leesbaar, relevant onderwerp, indien gewenst valt te volstaan met de samenvatting.

Toch stopt het hier niet... Zoals gezegd is een van de doelstellingen van Politie & Wetenschap het stimuleren van benutting van kennis in de politiepraktijk. Daar leent dit onderzoek zich bij uitstek voor! Gebaseerd op een economische analyse wordt gesteld dat maatregelen bij de bouw vooraf wel werken, echter beïnvloeding van bewoners achteraf niet.

Wil de Nederlandse politie het onderzoek van Politie & Wetenschap serieus nemen, zou dit direct gevolgen moeten hebben voor de eigen aanpak van woninginbraken. Voor sommige korpsen zou die aanpak duidelijk anders moeten worden.
Concreet: als politie (en zelfs gemeente) niet langer investeren in publiciteitscampagnes maar (meer) tijd en energie steken in technische maatregelen voor inbraakpreventie. De politie zou door moeten gaan met stevig de signaal- en aanjaagfunctie pakken richting bijvoorbeeld de (lokale) overheid en hen hierbij als deskundige partner adviseren. Als een gemeente wat wil doen voor haar bewoners kan deze bijvoorbeeld gerichter een woningbouwvereniging subsidiëren. En diegenen onder u, die leidinggevende zijn over een projectleider woninginbraken adviseer ik: vraag bij de activiteit preventie eens door... wat wordt er werkelijk gedaan en wie worden er daadwerkelijk geadviseerd? Is dat wel zo effectief? Misschien zorgt een preventiecampagne wel voor een positief effect op een ander terrein ‘toch fijn dat de politie je tips geeft’ maar dat hebben de onderzoekers niet meegewogen en of dit de meest effectieve manier is voor het winnen van goodwill blijft dan ook speculatie. Dit boek kan tot nieuwe verhelderende inzichten leiden en is dan ook voor uw preventiemedewerker én uw lokaal bestuur zeer aan te bevelen.

Ben Vollaard (2009), Het publieke belang bij private preventie. Een economische analyse van inbraakpreventiebeleid, Politie & Wetenschap, uitgave nummer 51a, 123 pag., ISBN 978 90 3524 446 7.