Onze oplossingen

• Een wijkagent in elke buurt: die zijn de ogen en oren in de buurt en kunnen dus criminaliteit en radicalisering voorkomen. Daarom géén nationale politie; de politie blijft lokaal georganiseerd. Het streven naar een wijkagent in elke buurt staat ook het Coalitieakkoord. De politie krijgt twee jaar de tijd om te bewijzen dat zij in staat is om tot een goede samenwerking te komen. Mocht dat niet lukken, dan zal het kabinet alsnog de invoering van een centraal aangestuurde nationale politie overwegen.
• Hogere straffen voor agressie, zowel fysiek als verbaal, tegen publieke én private dienstverleners, zoals leraren, ambulancepersoneel of mensen die in een winkel werken.
• Meer aandacht voor witteboordencriminaliteit door het ontnemen van criminele winsten
• Méér inzet voor de opvang van slachtoffers van huiselijk geweld en hardere aanpak van de daders
• Harde aanpak van jonge daders van groepsverkrachtingen
• Aanpak van veelplegers door meer maatschappelijke opvang van zwerfjongeren en van daklozen met psychiatrische of verslavingsproblemen
• Meer aandacht voor preventie voor jongeren die dreigen te ontsporen en nu moeten wachten op jeugdbescherming, jeugdreclassering en behandeling van gedragsstoornissen
• Meer middelen naar de reclassering om wachtlijsten te voorkomen. Op basis van het Coalitieakkoord zal er mee worden geïnvesteerd in de reclassering
• Burgers krijgen zeggenschap over een gedeelte van het politiebudget om hun betrokkenheid te vergroten. In het Coalitieakkoord staat hierover dat “zal worden bezien hoe de burgers in hun buurt verder te betrekken zijn bij het verbeteren van veiligheid, bijvoorbeeld via ‘veiligheidsbuurtbudgetten’ of door meer inspraak te organiseren bij het bepalen van de prioriteiten”.
• Iedereen die aangifte wil doen moet persoonlijk en adequaat worden geholpen.
• Een lagere eigen bijdrage voor gesubsidieerde rechtsbijstand en lagere griffierechten.
• De georganiseerde criminaliteit bij de (illegale) wietteelt wordt aangepakt. In het Coalitieakkoord is afgesproken dat er geen experiment komt met betrekking tot de regulering van de teelt en inkoop van wiet door coffeeshops (zoals was voorgesteld in het “Manifest van Maastricht”)
• Méér rechters en dus een aanzienlijk snellere afhandeling van zaken (vooral voor jeugdigen).
• Het besnijden van meisjes is een ernstig misdrijf. Dat wordt opgespoord en altijd vervolgd.
• Verhoor van verdachten en belangrijke getuigen bij zware misdaad behoort te worden opgenemen op (audio-)band.
• Verdachten van gewelds- en zedenzaken worden verplicht om op de terechtzitting aanwezig te zijn.
• Slachtoffers van misdrijven krijgen onmiddellijk na de veroordeling van de dader de schade volledig vergoed door de overheid, die later verhaald wordt op de dader. In het Coalitieakkoord staat op dit punt dat “de ondersteuning bij inning van schadevergoeding aan slachtoffers van daders die door de rechter zijn veroordeeld” verbeterd wordt.