Tijdschrift voor de politie

Zolang iemand een gevaar vormt voor een dienstverlener, kan een gemeente hiermee stoppen. Momenteel krijgen intimiderende of agressieve inwoners alternatieve manieren van dienstverlening. Dit in speciale hufterloketten of op het politiebureau.

Het is de vraag of hier adequat wordt gewerkt, volgens Kamerleden Ahmed Marcouch en Jeanine Hennis Plasschaert. Een meerderheid van hun collega’s is het eens met de indieners van de motie.

Staken
Als iemand door zijn gedrag een duurzaam onveilige situatie heeft laten ontstaan of als beslissingen niet meer zonder druk te nemen zijn, dan is er reden om de dienstverlening niet alleen op te schorten, maar ook te staken.” Dat zegt Aad Klaassen, die zich als trainer van belaagde dienstverleners heeft ingezet voor deze mogelijkheid. “Het is aan de burger om aannemelijk te maken dat de staking van dienstverlening niet langer gerechtvaardigd is.”

Klaassen benadrukt dat het staken van de dienstverlening geen sanctie is. Daar is het strafrecht of administratierecht voor. Het is ook geen middel om uitkeringen stop te zetten, hoewel het staken van de dienstverlening wel indirect gevolgen kan hebben voor de voortzetting van uitkeringen.

Het hogere doel is dat mensen zichzelf beter gedragen. "De wetenschap dat wangedrag uiteindelijk tot deze stap kan leiden heeft er ongetwijfeld al aan bijgedragen dat een aantal zich misdragende klanten eieren voor hun geld heeft gekozen”, volgens de trainer. “Ze voegen zich nu naar de orde.”

Juridisch kader

De staking betekent dat er geen contact is tussen agressieve burgers en dienstverleners. Intimidatie en agressie mogen niet lonen. Snellere service of een gunstige beslissing afdwingen? Dat moet niet meer kunnen, vindt de Kamer en zij legt de bal hiermee bij de regering. Er moet nog een samenhangend juridisch kader worden gemaakt voor het staken van publieke dienstverlening.