Met de totstandkoming van het kabinet Rutte werd besloten tot de realisatie van een nationale politie in Nederland, stelt Spelier bij de samenvatting.

Conclusies

Het is slechts om het tijdstip te markeren, interessanter is het om te lezen hoe er uiteindelijk uit discussies over het politiebestel van 1993 tot 2010 is geconcludeerd dat er een nationale politie moest komen.

Verklaringen

Vier verklaringen worden hiervoor gegeven:
- Ontwikkelingen met betrekking tot ICT, grensoverschrijdende criminaliteit, veranderingen in de (structurele) organisatie van de politie en van ketenpartners (onder andere het OM), en druk op de politieprestaties hebben geleidelijk én gecombineerd de opvatting versterkt dat een ‘ander’ – meer centraal – politiebestel uitkomst zou kunnen bieden voor de toegenomen ‘problemen’ en de nieuwe uitdagingen voor de politieorganisatie.
- de verandering van coalities die actief waren in het krachtenveld rond de politie.
- het politiek momentum en de tijdsgeest waarbinnen het besluit is genomen.
- de framing van het bestelvraagstuk, waarmee aangesloten werd bij de wensen en eisen vanuit de samenleving: “minder bureaucratie”, “meer kwaliteit”, “meer vakmanschap” en “daadkracht op straat”.

Aanbevelingen

Spelier formuleert vier aanbevelingen voor de realisatie van de nationale politie Nederland:
1. Bevorder gedifferentieerde verantwoording en collectieve verantwoordelijkheid
2. Verminder de aandacht voor structuur en werk aan organisatiecultuur
3. Zorg voor de juiste verhouding van interne en externe gerichtheid tijdens de reorganisatie
4. Maak van de Nederlandse politie een lerende organisatie
 

Download de pdf van 'Onderweg naar nationale politie?! '