Politie haalt kind weg bij pleegouder
De politie heeft bij een inval op het terrein van een pleeggezin in het Limburgse dorpje Ell woensdagochtend een 14-jarig meisje aangehouden. Het kind wordt teruggebracht naar jeugdzorg in Apeldoorn, waar het dinsdag was weggelopen. Dat maakte de politie bekend.
Het kind had tien jaar bij het Limburgse pleeggezin gewoond, maar ging in september 2010 op eigen verzoek terug naar haar moeder in Apeldoorn. Ze wilde proberen bij haar te wonen. Het kind wilde weer weg omdat het zich daar naar eigen zeggen onveilig voelde. Het meisje werd vervolgens in een instelling voor jeugdhulpverlening geplaatst, waar ze dinsdag wegliep.
Aanhouding
Jeugdzorg had de politie om aanhouding gevraagd. Volgens pleegouder Veronika Jong wordt het kind gestraft omdat het wil wonen in de situatie waarin ze is opgegroeid en niet bij de biologische ouder, bij wie ze zich onveilig voelt. Volgens Jong was het meisje weggelopen toen het hoorde dat het naar een strafboerderij moest in Frankrijk. Daar zou ze volgens Jong te midden van kansloze jongeren terechtkomen.
Bevoegd ouderlijk gezag
Bureau Jeugdzorg in Gelderland liet weten dat de jeugdzorginstelling in Frankrijk slechts als optie genoemd was. Verder zei de woordvoerster van jeugdzorg dat de moeder door een rechterlijke uitspraak het bevoegde ouderlijke gezag is en beslist wat met het kind gebeurt. De moeder heeft beslist dat het kind naar een instelling moet, en daarheen wordt het meisje dan ook teruggebracht, aldus een woordvoerster. Jeugdzorg overweegt wel een gesprek met de moeder om samen te zoeken naar een oplossing.
Conflict
Jong is al eerder in conflict geweest met jeugdzorg over haar pleegkinderen. Jong noemt zichzelf een klokkenluider, die de machtsverhoudingen bij de jeugdzorg bloot probeert te leggen, waar de pleegouder geen recht heeft op overleg of weerwoord.
Aantal kinderen
Ze lag met de jeugdzorg jarenlang overhoop over het aantal kinderen dat ze mocht opvangen op haar boerderij. Jong vangt tien kinderen op; de jeugdzorg wilde dat in het verleden terugbrengen naar drie. Na Kamervragen besliste de toenmalige minister van justitie Winnie Sorgdrager in 1996 dat Jong wel tien kinderen mocht opvangen.
Jong en de jeugdzorg vochten ook conflicten uit om kinderen die bij Jong verbleven, maar naar inrichtingen moesten. In deze zaken trok Jong aan het kortste eind.


Verder wordt in het artikel geschreven dat de ouder bepaald vanwege het ouderlijk gezag. Deze redenering gaat voorbij aan het praktische feit dat in de puberteit de gezagsverhouding en autonomie tussen kind en opvoeder langzamerhand wijzigt. Zonder goede begeleiding komt de relatie met het kind onder druk te staan.
Verder heeft Jeugdzorg onverminderd een imppulair imago en dit komt waarschijnlijk door de formalistiche opstelling. Opvoeden is vooral niet formalistich omdat het geplooid moet zijn om een steeds dynamische opvoedingssituatie. Het lijkt mij dus beter dat in crisis situaties nIet voor touwtrekken wordt gekozen maar sociale SWOT analyse vanuit het perspectief van het kind. De rechten van de ouder worden dan niet meer als absolute waarden gezien; maar relatief ten opzichte van dat van het kind. Dat betekent dat beide evt onder begeleiding aan een adviesvoorstel kunnen werken. Waarbij een gezonde ouderkind relatie voorop staat. Dat betekent niet automatisch dat het kind thuis gaat wonen, maar dat beide in vermogen de ander tegemoet wil komen. En in accute situaties gaat de veilgheid van het kind boven dat van de ouder.