Dit zijn enkele van de belangrijkste uitkomsten van een onderzoek naar de opzet, implementatie en opbrengsten van de veelplegeraanpak in Deventer die in opdracht van Politie en Wetenschap is uitgevoerd door het IPIT, het Instituut voor Maatschappelijke Veiligheidsvraagstukken (MRV-IPIT) van de Universiteit Twente.

Gerichte aanpak

De afgelopen zeven jaar is in het veiligheidsbeleid de aanpak van zogeheten veelplegers steeds centraler komen te staan. Uitgaande van de gedachte dat een relatief kleine groep daders verantwoordelijk is voor een relatief groot deel van de criminaliteit en overlast, is een gerichte aanpak van deze groep een bij uitstek effectieve inzet van politiemensen en middelen. Vanaf 2002 is een specifiek op deze groep gerichte aanpak van repressie en resocialisatie ontwikkeld.

Kernelementen

De veelplegeraanpak veronderstelt dat een klein aantal daders verantwoordelijk is voor een groot deel van de veelvoorkomende criminaliteit en overlast. Kernelementen in de aanpak zijn (verhoogde) repressie, zwaardere straffen en gerichte inspanningen ter resocialisatie in de vorm van een maatregel Inrichting Stelselmatige Daders. Zo'n maatregel stelt rechters in staat om veelplegers voor een periode van (maximaal) twee jaar op te sluiten zodat met behulp van resocialisatieprogramma's kan worden getracht gedragsverandering teweeg te brengen. Dit dient in het kader van nazorg te worden voortgezet.

Prioriteit

Op basis van een analyse van de politieregisters (over de periode 2002-2006), interviews en documentanalyse onderzochten de onderzoekers Inge Bakker en Mirjam Krommendijk hoe deze aanpak in Deventer vorm heeft gekregen en welke vruchten deze heeft afgeworpen. Deventer was voor het onderzoek een bij uitstek geschikte locatie omdat gemeente en politie daar al vroeg de veelplegeraanpak prioriteit hebben gegeven en de stad een relatief beperkt inter-gemeentelijk verkeer van daders kent. In deze studie wordt nagegaan hoe in het bijzonder de politie Deventer de veelplegeraanpak heeft vormgegeven, hoe de samenwerking met andere partijen is verlopen en in hoeverre de aanpak het beoogde effect heeft gesorteerd over de periode 2002-2006.

Aanpak geïntegreerd

De studie laat zien dat de repressieve component van de veelplegeraanpak goed uit de verf komt. De aanpak is goed geïntegreerd in het politieoptreden, zowel in de basisteams als in de districtsrecherche. Doordat de politie de veelplegers opzoekt, aanspreekt, uit de anonimiteit haalt, controleert en sneller oppakt, wordt strafbaar en hinderlijk gedrag ontmoedigd. De criminaliteit gepleegd door veelplegers binnen de aanpak is afgenomen.

Nieuwe aanwas

Het eindresultaat is niet zonder meer positief. Er is sprake van nieuwe aanwas van veelplegers, die wordt er dus niet mee voorkomen, en resocialisatietrajecten - doorleiding naar huisvesting, werk e.d. - verlopen vaak moeizaam. Daarmee werpt deze studie ook licht op de begrenzingen van de aanpak.

Lees ook >

De veelplegeradoptie onder de loep

Boefjes tellen?