Tijdschrift voor de politie

Rond dat tijdstip was het een gezellige bedrijvigheid rondom de opbouw van het gedoogvuur op de Paets van Troostwijkweg. De officier van dienst van de brandweer komt de stapel inspecteren en geeft groen licht. Een komen en gaan van (oudere) jongeren en politie agenten die toezicht houden op de opbouw. Goede afspraken met de buurt waardoor het allemaal rustig en beheerst verloopt. Diezelfde buurtbewoners zorgen voor koffie, oliebollen en erwtensoep en laten weten dat collega’s altijd binnen mogen komen om zich even op te warmen. Na zo’n heerlijke kop erwtensoep ga ik naar bureau om daar de laatste bijzonderheden te horen. Het algemene beeld is dat het rustig is in de wijk.
 

De commandanten briefing start om 19.00 uur op het hoofdbureau. Daar worden voor de derde en laatste keer deze week de bijzonderheden uitgewisseld. Ik merk dat er een rustige en tegelijkertijd alerte sfeer hangt. Ik besef dat het de komende uren spannend kan gaan worden, maar het gevoel dat we er klaar voor zijn overheerst. Wanneer ik op bureau Laak terugkom, wordt de grote groep collega’s voor de nachtdienst gebriefd. De wijk is opgedeeld in sectoren en we hebben de beschikking over bikers die zijn uitgerust met helmcamera’s.
 

In de wijk zijn steeds meer mensen op de been. Zo rond 22.00 uur wordt er volop vuurwerk afgestoken en worden op diverse plekken in de wijk voorbereidingen getroffen voor een illegaal vreugdevuur. Als algemeen commandant maak ik samen met de operationeel commandant de afweging of de spullen geruimd moeten worden en in hoeverre de openbare orde en veiligheid in het geding zijn. Er is namelijk geen beginnen aan om al deze vuren te laten blussen door de brandweer. Zo rond half elf worden we bijna tegelijkertijd bij twee autobranden geroepen. Ik had nog nooit een auto in vlammen zien opgaan en het ziet er angstaanjagend uit. Niet iets om ‘gezellig’ met de buurt naar gaan te staan kijken, maar daar denken de meeste buurtbewoners anders over. Het is pure sensatie en voor mij onbegrijpelijk dat hier ook kinderen bij staan. Helaas worden er die nacht nog enkele auto’s in brand gestoken waarvan de laatste zelfs nog om half zes ’s ochtends.
 

Het aantal spontane vreugdevuren neemt gedurende de nacht toe en neemt op een aantal plaatsen onaanvaardbare vormen aan. Er worden kasten, bedden, maar ook gasflessen op het vuur gegooid. Huizen, auto’s en bewoners lopen gevaar en als gevolg daarvan wordt de brandweer verzocht de vuren te doven. Op een groot aantal vuren in de wijk houdt de politie rijdend toezicht.
 

De bikers die zijn uitgerust met helmcamera’s blijken zeer effectief. Duidelijk is dat de jongeren die uit zijn op rottigheid een hekel hebben aan camera’s en als gevolg daarvan minder agressief zijn. Ook merken we dat de openbare orde camera’s die op verschillende plekken in de wijk bevestigd zijn effectief zijn. In een straal van 20 meter wordt geen enkel rotje afgestoken en is het opvallend rustig.
 

Rond de klok van twaalf is er zoveel berichtenverkeer als gevolg van allerlei incidenten in de wijk dat we elkaar bijna vergeten een gelukkig nieuw jaar te wensen. De uren die volgen kenmerken zich door het heen en weer rijden van de ene kant van de wijk naar de andere en voornamelijk letterlijk en figuurlijk brandjes blussen. Zo rond 4 uur ’s nachts wordt het rustiger en zijn delen van de wijk in diepe slaap. We inventariseren de overgebleven vuren en stemmen af met de ‘brandweertrein’ welke vuren geruimd moeten worden. De ‘brandweertrein’ bestaat uit een brandweer wagen, shovel en laadbak die onder politiebegeleiding werken. Wanneer ook het gedoogvuur geblust is gaan we naar het bureau voor de debriefing. Het is dan half zes. Iedereen komt heelhuids terug aan het bureau en veel collega’s hebben het ervaren als een ‘rustige’ oud & nieuw. Tja, het is maar wat je referentiekader is. Ik heb dit in de bijna vijftien jaar dat ik werkzaam ben bij de politie in Rotterdam-Rijnmond en Zuid-Holland-Zuid nog nooit meegemaakt. Den Haag heeft inderdaad de twijfelachtige eer tijdens oud & nieuw hectisch te zijn. Ik ben uiteraard ook erg blij dat het nergens echt uit de hand is gelopen, maar je moet als politie zo’n nacht alle zeilen bijzetten om het beheersbaar te houden. En de balans is nog niet opgemaakt, maar er is weer voor tienduizenden euro’s schade aangericht aan straatmeubilair en wegen.