Vertrouwen
Mijn collega blogger sluit af met de vraag waarom politiemensen zo weinig lezen. Ik herken mezelf niet in dat beeld en ik ken ook een heleboel collega’s die wel veel lezen. De vraag is natuurlijk wat interessant is om te lezen en in hoeverre de inhoud aansluit bij vraagstukken waar je als leidinggevende bij de politie mee te maken hebt. Ik heb geen boeken van heldhaftige krijgers op mijn nachtkastje liggen, maar wel een mooi boek van
Stephan Covey (de zoon van..) over De snelheid van vertrouwen. Het ligt daar niet alleen, maar ik heb het ook helemaal gelezen en aan alle leidinggevenden van bureau Laak gegeven (om het ook te lezen).
Normaal gesproken ben ik niet zo’n fan van Amerikaanse managementboeken – en die lees ik dan ook weinig - maar dit boek legt een mooie link tussen resultaten en vertrouwen. In het boek verbindt Covey vertrouwen in jezelf (met 4 kernen van geloofwaardigheid, integriteit, intenties, capaciteiten en resultaten) met relatievertrouwen: hoe gedraag je je in directe interactie met anderen: collega’s, medewerkers, bestuurders, je vrienden, je familie, ben je rechtdoorzee, respectvol, loyaal, zet je fouten recht, kom je je toezeggingen na. Om vandaar verder te gaan naar organisatievertrouwen, (de manier in je organisatie/bedrijfscultuur), marktvertrouwen en maatschappelijk vertrouwen.
Op een logische manier en met tal van praktische voorbeelden, brengt hij de volgorde aan: waar sta jezelf, hoe zit het met je eigen motieven en intenties en kwaliteit, hoe zet je die in met anderen en hoe kun je voorbeeldgedrag vertonen en daarmee de identiteit en het imago van je organisatie verbeteren?
Het boek biedt handvatten voor het realiseren van de belangrijkste doelstelling van de politie Haaglanden; het vergroten van de veiligheid én het vertrouwen. De stelling van Covey is dat de essentie van leiderschap gelegen is in het behalen van resultaten op een manier die vertrouwen wekt. En dat is nu precies waar ik met de leidinggevenden over in gesprek ben. Hoe vergroten we het bewustzijn van onze collega’s als het gaat om het vergroten van het vertrouwen? De afgelopen jaren is namelijk vooral gestuurd op resultaten zonder die in relatie te brengen met vertrouwen.
Afgelopen vrijdag was ik met een collega in gesprek die de boodschap over het vergroten van vertrouwen begrepen heeft. Hij stelde voor om collega’s in uniform mee sturen met de collega’s van de recherche om een buurtonderzoek te doen. 'Dan ziet de buurt tenminste dat we druk bezig zijn met die woningoverval.'
Een ander mooi voorbeeld is een overlastproject dat een aantal maanden gedraaid heeft. Bewoners hadden veel last van zwervers in hun portieken en er was veel vervuiling en overlast in de straat. Door de politie is veel tijd en energie gestoken in het terugdringen van de overlast. Resultaat bereikt. Vaak stopt het dan en wordt de overlastlocatie afgevoerd van de lijst met inzetopdrachten. Maar de verantwoordelijke collega is nadien bij de bewoners langs gegaan om ze te informeren wat de politie allemaal gedaan had, stelde de vraag of de bewoners de situatie verbeterd vonden en vroeg ze of ze bij toekomstige overlastsituaties met hem contact op willen nemen. Hier werd door de bewoners erg positief op gereageerd.
Lees ook>
Weblog: Wat hebben Von Clausewitz, Machiavelli en Sun Tsu met elkaar gemeen?
